Φρούριο Ρούμελης

Η πέτρα εδώ κρατάει τη θερμότητα. Ακουμπήστε το χέρι σας σε έναν τοίχο το απόγευμα και θα παραμείνει ζεστός πολύ καιρό αφότου ο ήλιος έχει φύγει από πάνω του. Το καλοκαίρι, το γρασίδι ανάμεσα στους πύργους γίνεται ξερό και χλωμό, και τα τζιτζίκια κάνουν έναν συνεχή θόρυβο που σταματάει τη στιγμή που πλησιάζετε πολύ. Τα σκαλοπάτια είναι ανώμαλα και οι παλαιότερες σκάλες δεν έχουν καθόλου κιγκλίδωμα. Από κάτω σας, μέσα από ένα κενό στο τείχος, ο Βόσπορος φαίνεται ως μια λωρίδα κινούμενου νερού.

Αυτό το φρούριο υπάρχει για έναν λόγο, και ο λόγος είναι το νερό από κάτω. Στέκεστε στο στενότερο σημείο του στενού. Ένα πλοίο που περνάει από εδώ πλησιάζει εύκολα την όχθη. Το 1452, ο νεαρός Οθωμανός σουλτάνος Μεχμέτ Β' αποφάσισε να κλείσει αυτό το κενό, επειδή η πόλη που σκόπευε να καταλάβει εξακολουθούσε να εφοδιάζεται από τη Μαύρη Θάλασσα. Κόψτε τη γραμμή ανεφοδιασμού και η πολιορκία γίνεται θέμα χρόνου παρά τύχης.

Το κτίριο χτίστηκε με αξιοσημείωτη ταχύτητα. Οι εργασίες ξεκίνησαν την άνοιξη και το φρούριο ολοκληρώθηκε μέσα σε λίγους μήνες του ίδιου έτους. Χιλιάδες εργάτες, χτίστες και κάρα μεταφέρθηκαν από όλη την αυτοκρατορία. Η πέτρα προερχόταν από κοντινά λατομεία και από παλαιότερα ερείπια της περιοχής. Ο σουλτάνος ήρθε αυτοπροσώπως για να παρακολουθήσει το έργο. Τρεις από τους ανώτερους αξιωματούχους του έλαβαν από έναν πύργο για να τον ολοκληρώσουν, και κάθε πύργος εξακολουθεί να φέρει το όνομα του υπεύθυνου. Ο ρυθμός του έργου εντυπωσίασε και ανησύχησε όλους όσους παρακολουθούσαν από την απέναντι όχθη.

Το να δοθεί σε κάθε βεζίρη ο δικός του πύργος δεν ήταν διοικητική τάξη. Ήταν ένας αγώνας δρόμου με δημόσιες συνέπειες. Κανείς δεν ήθελε να είναι ο αξιωματούχος του οποίου ο πύργος παρέμενε ημιτελής όταν ο σουλτάνος θα ανέβαινε ξανά τον λόφο. Το φρούριο είχε επίσης ένα μικρό όνομα που δήλωνε ξεκάθαρα τον σκοπό του. Ονομαζόταν Boğazkesen. Η λέξη σημαίνει κόφτης του στενού - και, χρησιμοποιώντας τις ίδιες λέξεις στην καθημερινή ομιλία, κόφτης του λαιμού. Η διπλή σημασία ήταν προβλεπόμενη.

Τα πυροβόλα δοκιμάστηκαν σχεδόν αμέσως. Αργότερα την ίδια χρονιά, ένα βενετσιάνικο πλοίο που έπλεε από τη Μαύρη Θάλασσα αγνόησε μια εντολή να σταματήσει και δέχτηκε πυρά από αυτά τα τείχη. Βυθίστηκε. Οι επιζώντες συνελήφθησαν και η τιμωρία τους ήταν σκόπιμα δημόσια και σκόπιμα βάναυση. Τα νέα για αυτό έφτασαν σε κάθε λιμάνι της περιοχής μέσα σε λίγες εβδομάδες. Μετά από αυτό, οι καπετάνιοι σταμάτησαν και πλήρωσαν. Ένα φρούριο λειτουργεί καλύτερα όταν κανείς δεν θέλει να το δοκιμάσει για δεύτερη φορά.

Παρατηρήστε προς τα πού βλέπει το κτίριο. Τα τείχη είναι πιο βαριά στην πλευρά του νερού και οι πύργοι είναι τοποθετημένοι για να καλύπτουν το κανάλι και όχι τη γη από πίσω. Αυτό δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να αντέξει μια μακρά επίθεση από τους λόφους. Είναι μια πλατφόρμα πυροβόλων με προσαρτημένα καταλύματα. Το περίγραμμα ακολουθεί την κλίση και όχι κάποιο καθαρό γεωμετρικό σχέδιο, γι' αυτό και τα τείχη λυγίζουν και τσακίζονται καθώς ανεβαίνουν. Η αποτελεσματικότητα ήρθε πολύ πριν από τη συμμετρία εδώ. Οι χτίστες έχτισαν με ό,τι τους έδινε το έδαφος. Οι ευθείες γραμμές θα κόστιζαν εβδομάδες που κανείς δεν μπορούσε να διαθέσει.

Τρεις μεγάλοι πύργοι κυριαρχούν στο χώρο, ένας ψηλά στην πλαγιά και δύο κάτω στο νερό. Οι κωνικές στέγες τους είναι μεταγενέστερες εργασίες και όχι η αρχική κάλυψη. Περπατήστε στο μονοπάτι του τείχους όπου είναι ανοιχτό και θα παρατηρήσετε ότι το στηθαίο έχει ανοίγματα δύο ειδών: φαρδιά για πυροβόλα, στενές σχισμές για τοξότες. Και τα δύο ήταν σε χρήση την ίδια στιγμή. Η νέα τεχνολογία έφτασε σε αυτήν την πλαγιά χωρίς να εκτοπίσει αμέσως την παλιά τεχνολογία.

Κάποιος μπορεί να σας πει ότι η διάταξη των τειχών γράφει ένα όνομα σε αραβική γραφή όταν το βλέπετε από ψηλά. Είναι ένας δημοφιλής ισχυρισμός, που επαναλαμβάνεται από οδηγούς και σε βιβλία. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ένα τέτοιο σχέδιο σχεδιάστηκε ή προβλέφθηκε ποτέ, και το περίγραμμα ακολουθεί το έδαφος αρκετά πιστά ώστε να εξηγήσει το σχήμα του χωρίς αυτό. Αντιμετωπίστε το ως μια ιστορία που οι άνθρωποι απολαμβάνουν να λένε για το κτίριο, όχι ως ένα γεγονός για το σχέδιό του.

Μόλις έπεσε η Κωνσταντινούπολη το 1453, το φρούριο έχασε την κύρια λειτουργία του σε μια μόνο μέρα. Συνέχισε ως τελωνειακός σταθμός, ελέγχοντας και φορολογώντας τα πλοία που περνούσαν από κάτω. Αργότερα κρατούσε κρατούμενους, συμπεριλαμβανομένων ξένων απεσταλμένων κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάτι που ήταν συνηθισμένη πρακτική τότε. Μετά από αυτό ησύχασε. Κατά τους επόμενους αιώνες, μια μικρή γειτονιά από ξύλινα σπίτια γέμιζε τον χώρο μέσα στα τείχη, με ένα τζαμί, ένα αρτοποιείο και παιδιά που έπαιζαν στις αυλές. Για μερικές εκατοντάδες χρόνια αυτό ήταν λιγότερο στρατιωτικός χώρος και περισσότερο μια διεύθυνση.

Αυτό το χωριό εκκενώθηκε κατά τη διάρκεια μιας αποκατάστασης τη δεκαετία του 1950 και ο χώρος έγινε ένα υπαίθριο μουσείο. Κάτι κερδήθηκε και κάτι χάθηκε. Οι επισκέπτες μπορούν τώρα να δουν ολόκληρη την έκταση των τειχών χωρίς τίποτα να εμποδίζει. Οι οικογένειες που ζούσαν εκεί για γενιές εκτοπίστηκαν. Ένας μόνο μιναρές στέκει ακόμα μέσα στον περίβολο, σηματοδοτώντας το σημείο όπου βρισκόταν κάποτε το τζαμί τους. Αναζητήστε τον κοντά στη μέση του χώρου.

Ανεβείτε στο υψηλότερο σημείο που επιτρέπεται να φτάσετε και στρίψτε προς το νερό. Ακριβώς βόρεια, μια κρεμαστή γέφυρα διασχίζει το στενό πάνω σε ψηλούς τσιμεντένιους πύργους. Ολοκληρώθηκε το 1988, σχεδόν ακριβώς στο σημείο που χτίστηκε αυτό το φρούριο για να το ελέγχει. Με διαφορά πέντε και μισό αιώνων, δύο πολύ διαφορετικά έργα επέλεξαν το ίδιο στενό μέρος για τον ίδιο πρακτικό λόγο. Στην απέναντι όχθη μπορείτε να δείτε το παλαιότερο και μικρότερο φρούριο.

Καθίστε σε ένα σκαλοπάτι κοντά στο εξωτερικό τείχος πριν φύγετε και αφήστε το λίγο. Πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων γλιστρούν από κάτω, αρκετά κοντά ώστε να μπορείτε να διαβάσετε τα ονόματα στα κύτη τους. Αυτοκίνητα διασχίζουν τη γέφυρα. Κάπου στο ξερό χορτάρι ένα τζιτζίκι ξεκινάει ξανά. Αυτή η πλαγιά του λόφου επιλέχθηκε έτσι ώστε ένας μικρός αριθμός ανθρώπων να μπορεί να ελέγχει οτιδήποτε κινείται μέσα στο νερό. Το νερό εξακολουθεί να κινείται. Κανείς δεν το σταματάει τώρα.