Παραλία Κλεοπάτρας

Βγάλτε τα παπούτσια σας εδώ και θα παρατηρήσετε αμέσως την άμμο. Είναι χοντρή. Οι κόκκοι είναι μεγάλοι και ανοιχτόχρωμοι, πιο κοντά σε λεπτό χαλίκι παρά σε σκόνη, και κάνουν έναν απαλό ήχο τριξίματος καθώς περπατάτε. Χαϊδέψτε το χέρι σας στο πόδι σας και η άμμος πέφτει κατευθείαν. Σχεδόν τίποτα από αυτήν δεν κολλάει. Η επιφάνεια είναι ζεστή στην κορυφή και πιο δροσερή λίγα εκατοστά κάτω. Μικρά κύματα φτάνουν με αργό, κανονικό ρυθμό και στη συνέχεια υποχωρούν μέσα από τους χαλαρούς κόκκους με ένα σφύριγμα.

Κοιτάξτε ανατολικά κατά μήκος της ακτής. Η παραλία εκτείνεται σε μια μακριά ρηχή καμπύλη και καταλήγει σε έναν τοίχο από γκρίζους βράχους - το ακρωτήριο που φέρει το παλιό φρούριο. Αυτή η σιλουέτα θα σας ακολουθεί όλο το απόγευμα. Στρίψτε προς την άλλη κατεύθυνση και η ακτογραμμή συνεχίζεται δυτικά, υποστηριζόμενη από πολυκατοικίες, φοίνικες και έναν παραλιακό δρόμο. Πίσω από όλα, τα βουνά του Ταύρου υψώνονται κοντά στην ακτή. Πολύ λίγες παραλίες βάζουν την ανοιχτή θάλασσα, ένα φρούριο και μια οροσειρά στο ίδιο θέαμα.

Η άμμος αξίζει μια στιγμή προσοχής. Οι χοντροί κόκκοι στραγγίζουν γρήγορα, επομένως αυτή η παραλία δεν μετατρέπεται σε καυτή σκόνη στον άνεμο. Σημαίνει επίσης ότι η ακτογραμμή έχει πιο απότομη κλίση σε ορισμένα σημεία από τις παραλίες με την ψιλή άμμο δυτικότερα. Υπάρχει μια επίμονη τοπική ιστορία ότι η άμμος μεταφέρθηκε εδώ από την Αίγυπτο ως δώρο. Θεωρήστε το ως λαογραφία. Παραλίες με χονδρόκοκκους κόκκους εμφανίζονται φυσικά όπου η ακτή υποστηρίζεται από βουνά και μικρά, γρήγορα ποτάμια.

Τώρα το όνομα. Η παράδοση λέει ότι η Κλεοπάτρα κολύμπησε σε αυτήν την παραλία και ότι ο Μάρκος Αντώνιος της έδωσε αυτήν την ακτή ως δώρο. Ο ρομαντισμός είναι λαογραφία. Η πολιτική που κρύβεται πίσω από αυτόν δεν είναι. Ο Αντώνιος έδωσε στην Κλεοπάτρα τον έλεγχο εδαφών κατά μήκος αυτής της νότιας τουρκικής ακτογραμμής. Ο λόγος ήταν πρακτικός παρά συναισθηματικός. Αυτά τα βουνά είχαν εξαιρετική ξυλεία ναυπηγικής, ενώ η Αίγυπτος δεν είχε σχεδόν καθόλου. Όποιος έλεγχε αυτά τα δάση μπορούσε να κατασκευάσει στόλο. Αυτή είναι μια λιγότερο γοητευτική ιστορία και πιο πιθανή.

Το νερό είναι το κύριο γεγονός. Ένα ήρεμο πρωινό είναι αρκετά καθαρό για να δείτε τα δικά σας πόδια και τους κυματισμούς στην άμμο από κάτω τους. Το χρώμα μετακινείται από ανοιχτό πράσινο στα ρηχά σε ένα βαθύτερο μπλε πιο μακριά, με πιο σκούρες κηλίδες όπου αλλάζει ο βυθός. Η Μεσόγειος εδώ παραμένει ζεστή μέχρι και το φθινόπωρο. Πολλοί τακτικοί επισκέπτες λένε ότι οι καλύτεροι μήνες για κολύμπι δεν είναι καθόλου η κορύφωση του καλοκαιριού, αλλά οι εβδομάδες εκατέρωθεν.

Αυτή η παραλία είναι οργανωμένη, και αυτό βολεύει ορισμένους ταξιδιώτες και ενοχλεί άλλους. Υπάρχουν σειρές από ξαπλώστρες και ομπρέλες προς ενοικίαση, ντους, καμπίνες αλλαγής και ναυαγοσώστες καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν. Έχει λάβει Γαλάζια Σημαία, ένα διεθνές βραβείο που απονέμεται για την ποιότητα του νερού, την ασφάλεια και τις εγκαταστάσεις. Αν θέλετε μια άδεια αμμουδιά, αυτό δεν είναι το κατάλληλο μέρος. Αν θέλετε να κολυμπήσετε, τότε καθίστε και ζητήστε να σας φέρουν κάτι κρύο, λειτουργεί πολύ καλά.

Στο ανατολικό άκρο της παραλίας, κοντά στον βράχο, υπάρχει μια σπηλιά που αξίζει μια ώρα από τον χρόνο σας. Ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1940 κατά τη διάρκεια εργασιών λατομείου, όταν οι ανατινάξεις άνοιξαν έναν θάλαμο γεμάτο σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Ο αέρας στο εσωτερικό είναι υγρός και δροσερός, με υψηλό επίπεδο διοξειδίου του άνθρακα και πολύ λίγη σκόνη. Άτομα με άσθμα έρχονται εδώ εδώ και δεκαετίες για να κάθονται μέσα και να αναπνέουν. Όποια και αν είναι η ιατρική άποψη, η αλλαγή της θερμοκρασίας από μόνη της είναι μια ανακούφιση.

Η Αλάνια ήταν μια εργατική πόλη πριν γίνει θέρετρο. Κοιτάζοντας προς την ενδοχώρα από την παραλία, μπορείτε ακόμα να δείτε ίχνη της - θερμοκήπια, φυτείες μπανάνας στις χαμηλότερες πλαγιές, εσπεριδοειδή. Οι μπανάνες που καλλιεργούνται σε αυτήν την ακτή είναι πιο κοντές και πιο γλυκές από τις εισαγόμενες, και θα τις δείτε να πωλούνται σε πάγκους στην άκρη του δρόμου με τον καρπό ακόμα στο στέλεχος. Η πόλη έχει επίσης μακρά ιστορία στη ναυπηγική μικρών σκαφών, που διεξάγεται σε αυλές κοντά στο λιμάνι στην άλλη πλευρά του βράχου.

Δώστε προσοχή στο μοτίβο του ανέμου. Τα πρωινά εδώ είναι συχνά γυάλινα και ήρεμα. Νωρίς το απόγευμα συνήθως φυσάει ένα αεράκι από τη θάλασσα, η επιφάνεια τραχαίνει και μικρά κύματα σχηματίζονται κατά μήκος της ακτής. Δεν είναι επικίνδυνο τις συνηθισμένες μέρες, αλλά αλλάζει εντελώς την κολύμβηση. Αν θέλετε ήρεμα νερά και καθαρή ορατότητα, μπείτε πριν από το μεσημέρι. Αν σας αρέσει να σας χτυπούν τα κύματα, το απόγευμα θα σας κάνει να νιώσετε άνετα.

Επειδή η παραλία βλέπει απότομα δυτικά, εκεί βλέπει το ηλιοβασίλεμα. Το φως πέφτει προς το νερό, τα βουνά πίσω γίνονται από γκρι σε βιολετί και ο βράχος του φρουρίου μετατρέπεται σε ένα μαύρο περίγραμμα. Οι άνθρωποι συγκεντρώνονται κατά μήκος της παραλιακής λεωφόρου για αυτό χωρίς καμία οργάνωση. Οι κολυμβητές μένουν στο νερό αργότερα από όσο έπρεπε. Η άμμος διατηρεί τη ζέστη της για λίγο μετά τη δύση του ηλίου, γεγονός που καθιστά το να κάθεσαι σε αυτήν το βράδυ εκπληκτικά άνετο.

Μετά το σκοτάδι, η παραλία και ο παραλιακός δρόμος αλλάζουν χαρακτήρα αντί να αδειάζουν. Οικογένειες περπατούν. Οι πωλητές πουλάνε ψητό καλαμπόκι και παγωτό. Οι ψαράδες στέκονται κατά μήκος των βράχων στο ανατολικό άκρο με μακριά καλάμια και μικρές λάμπες. Η ατμόσφαιρα είναι ήρεμη παρά θορυβώδης. Στις τουρκικές παράκτιες πόλεις, ο βραδινός περίπατος είναι μια κοινωνική εκδήλωση με τον δικό της ρυθμό και η συμμετοχή σε αυτόν δεν κοστίζει τίποτα εκτός από την τιμή ενός τσαγιού κάπου στην πορεία.

Πριν φύγετε, περπατήστε μέχρι την άκρη του νερού για μια τελευταία φορά και σταθείτε εκεί που τα κύματα φτάνουν στους αστραγάλους σας. Κοιτάξτε ανατολικά τον βράχο, μετά τον ορίζοντα και μετά κάτω την χοντρή χλωμή άμμο γύρω από τα πόδια σας. Δύο χιλιάδες χρόνια πλοίων, λιμανιών και διαμαχών συνέβησαν κατά μήκος αυτής της ακτογραμμής και τίποτα από αυτά δεν άλλαξε τον ήχο που κάνει το νερό σε αυτό ακριβώς το τμήμα. Σταθείτε εκεί για ένα ολόκληρο λεπτό. Μετά πάρτε τα παπούτσια σας και φύγετε.