Παλάτι Μπεϊλερμπέγι

Ακούστε πριν κοιτάξετε. Μέσα στην είσοδο, το νερό πέφτει σε μια μαρμάρινη λίμνη. Ο ήχος είναι χαμηλός και σταθερός, και δεν σταματά ποτέ. Δροσερός αέρας ανεβαίνει από την βρεγμένη πέτρα. Το φως του ήλιου μπαίνει μέσα από τα ψηλά παράθυρα και διασχίζει το χλωμό πάτωμα σε αργά κάγκελα. Υπάρχει μια ελαφριά ξηρή μυρωδιά κάτω από τα χαλιά, κάτι σαν άχυρο. Ένα πλοίο περνάει κοντά στην ακτή, και η μηχανή του βουίζει μέσα από τον τοίχο. Αυτό το κτίριο κατασκευάστηκε για το καλοκαίρι, και το καλοκαίρι είναι ακόμα μέσα σε αυτό.

Βρίσκεστε στην ασιατική ακτή του Βοσπόρου, στην περιοχή Üsküdar. Ο Σουλτάνος Αμπντουλαζίζ διέταξε την κατασκευή αυτού του παλατιού τη δεκαετία του 1860. Ήθελε μια θερινή κατοικία για τον εαυτό του. Ήθελε επίσης ένα μεγαλοπρεπές μέρος για να φιλοξενήσει τους βασιλιάδες και τους αυτοκράτορες που επισκέπτονταν. Οθωμανοί ηγεμόνες είχαν χρησιμοποιήσει αυτό το τμήμα της ακτογραμμής για γενιές. Ένα ξύλινο παλάτι βρισκόταν εδώ πριν, και πυρκαγιά το κατέστρεψε. Έτσι, αυτό χτίστηκε από πέτρα και μάρμαρο. Το σχέδιο βλέπει στο νερό, επειδή σημαντικοί επισκέπτες έφταναν με βάρκα.

Το έργο αποδίδεται στην οικογένεια Balyan. Ήταν Αρμένιοι αρχιτέκτονες που υπηρέτησαν την οθωμανική αυλή για αρκετές γενιές. Συνδύασαν τον ευρωπαϊκό σχεδιασμό των παλατιών με την οθωμανική διακόσμηση. Το αποτέλεσμα φαίνεται οικείο σε έναν Ευρωπαίο επισκέπτη και ταυτόχρονα άγνωστο. Μαρμάρινες σκάλες κατεβαίνουν κατευθείαν στη θάλασσα. Η κύρια πόρτα βλέπει στο στενό, όχι στον δρόμο. Αν φτάσετε από την πλευρά της ξηράς, μπαίνετε στο παλάτι από πίσω. Σχεδόν κάθε σημαντικός επισκέπτης της περιόδου ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση.

Το 1869, η αυτοκράτειρα Ευγενία της Γαλλίας σταμάτησε εδώ καθ' οδόν προς τα εγκαίνια της Διώρυγας του Σουέζ. Ένα δωμάτιο ετοιμάστηκε για εκείνη. Οι αναφορές της περιόδου λένε ότι είχε διαμορφωθεί για να της θυμίζει τα δωμάτιά της στο Παρίσι. Υπάρχει επίσης μια ιστορία ότι η μητέρα του σουλτάνου τη χαστούκισε επειδή έπιασε το χέρι του σουλτάνου δημόσια. Θεωρήστε το αυτό ως λαογραφία. Οι άνθρωποι το επαναλαμβάνουν για περισσότερο από έναν αιώνα και κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι συνέβη.

Ο Αμπντουλαζίζ νοιαζόταν πολύ για το ναυτικό. Ξόδευε πολλά χρήματα σε πολεμικά πλοία και του άρεσαν οι εικόνες της θάλασσας. Ψάξτε σε πολλά δωμάτια και θα βρείτε πλοία ζωγραφισμένα στις οροφές - ιστιοφόρα, ατμόπλοια, ανοιχτά νερά. Οι ζωγραφισμένες οροφές σε ένα παλάτι συνήθως απεικονίζουν λουλούδια ή σύννεφα. Εδώ έχετε έναν στόλο πάνω από το κεφάλι σας. Ήταν επίσης ο πρώτος Οθωμανός σουλτάνος που ταξίδεψε στη Δυτική Ευρώπη σε καιρό ειρήνης, το 1867. Επέστρεψε με σταθερές ιδέες για το πώς πρέπει να μοιάζει μια σύγχρονη αυλή.

Τα έπιπλα προέρχονταν από πολλά μέρη. Κρυστάλλινοι πολυέλαιοι έφτασαν από τη Βοημία. Βάζα και πορσελάνες προέρχονταν από τη Γαλλία και την Κίνα. Τα χαλιά υφαίνονταν στα αυτοκρατορικά εργαστήρια στο Χερεκέ, στις ακτές του Μαρμαρά. Κάτω από αυτά τα χαλιά, σε ορισμένα δωμάτια, βρίσκονται χαλιά φτιαγμένα από καλάμι που φέρθηκαν από την Αίγυπτο. Δεν ήταν διακοσμητικά. Εμπόδιζαν την υγρασία να ανέβει από το πάτωμα και δρόσιζαν τα δωμάτια τον Ιούλιο. Αυτό είναι το πρακτικό μυστικό του παλατιού - ένα πολύ ακριβό σπίτι με πολύ λογικό δάπεδο.

Το σχέδιο ακολουθεί μια παλιά οθωμανική κυριαρχία. Το ένα μέρος του σπιτιού ήταν δημόσιο, το σελαμλίκ, όπου ο σουλτάνος δεχόταν άντρες και διεξήγαγε δουλειές. Το άλλο μέρος ήταν ιδιωτικό, το χαρέμι, όπου ζούσε η οικογένεια. Χαρέμι σημαίνει απλώς το προστατευμένο ή απαγορευμένο τμήμα ενός σπιτιού. Τα δύο μισά έχουν ξεχωριστές εισόδους και ξεχωριστές σκάλες. Οι επισκέπτες κινούνταν μέσα από τον έναν κόσμο και δεν έβλεπαν ποτέ τον άλλον. Σήμερα θα περάσετε και τα δύο σε μία μόνο επίσκεψη, κάτι που κανένας επισκέπτης της δεκαετίας του 1860 δεν θα μπορούσε να κάνει.

Κατεβείτε προς την ακτή. Δύο μικρά κιόσκια βρίσκονται στην άκρη του νερού, ένα για κάθε μισό του νοικοκυριού. Χτίστηκαν για σκιά και για να παρακολουθούν το στενό. Από μέσα, ο Βόσπορος γεμίζει το παράθυρο σαν κινούμενη εικόνα. Τα σκάφη εξακολουθούν να περνούν στην ίδια απόσταση. Τα ρεύματα εδώ τρέχουν γρήγορα και αλλάζουν κατεύθυνση με το βάθος. Οι ψαράδες το γνώριζαν πάντα αυτό. Οι άνθρωποι που κάθονταν σε αυτά τα κιόσκια παρακολουθούσαν την κυκλοφορία, τον καιρό και τα ψάρια, ακριβώς όπως κάνουν οι άνθρωποι τώρα.

Πίσω από το παλάτι το έδαφος ανεβαίνει απότομα. Οι κήποι ανεβαίνουν στον λόφο σε βεράντες και μια σήραγγα τρέχει κάτω από τον δρόμο για να τις συνδέσει. Οι μανόλιες φυτρώνουν στο πάνω επίπεδο. Μικρότερα κιόσκια βρίσκονται επίσης εκεί, που χρησιμοποιούνται για καφέ, για ξεκούραση και για να κοιτούν κάτω το νερό. Υπήρχαν επίσης στάβλοι. Η παράδοση θυμάται τον Αμπντουλαζίζ ως έναν βαρύ, δυνατό άντρα που αγαπούσε τα άλογα και την πάλη. Τα ζώα του στεγάζονταν με περισσότερη φροντίδα από ό,τι θα περίμεναν οι περισσότεροι άνθρωποι στην πόλη.

Το παλάτι έχει ένα πιο σκοτεινό κεφάλαιο. Ο Αμπντούλ Χαμίτ Β' κυβέρνησε την αυτοκρατορία για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Απομακρύνθηκε από τον θρόνο το 1909. Πέρασε τα τελευταία του χρόνια σε αυτό το κτίριο, υπό φρούρηση, σε ένα σπίτι που είχε χτίσει ο θείος του. Πέθανε εδώ το 1918, ενώ η αυτοκρατορία που είχε κυβερνήσει κατέρρεε γύρω του. Τα δωμάτια από τα οποία περπατάτε ήταν η τελευταία του διεύθυνση. Τίποτα στη διακόσμηση δεν σας το λέει αυτό. Πρέπει να έχετε το γεγονός μαζί σας.

Τώρα βγείτε έξω και κοιτάξτε βόρεια. Μια κρεμαστή γέφυρα διασχίζει τον Βόσπορο ακριβώς πέρα από το παλάτι. Εγκαινιάστηκε το 1973, η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε ποτέ σε αυτό το στενό. Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι διέσχιζαν εδώ μόνο με βάρκα. Αυτό το παλάτι σχεδιάστηκε όταν αυτή ήταν ακόμα η μόνη επιλογή. Η κυκλοφορία τώρα περνάει από πάνω σε μια σταθερή ροή και ο ήχος φτάνει στον κήπο. Δύο εποχές μεταφορών βρίσκονται σε μια θέα - αυτοκρατορικές βάρκες με κουπιά από κάτω, λωρίδες αυτοκινήτων από πάνω.

Το κτίριο λειτουργεί σήμερα ως μουσείο. Οι επισκέπτες βάζουν καλύμματα πάνω από τα παπούτσια τους, έτσι ώστε τα πατώματα να παραμένουν ήσυχα. Οι οδηγοί μετακινούν ομάδες από δωμάτιο σε δωμάτιο και μπορείτε να περιμένετε λίγο σε μια πόρτα. Χρησιμοποιήστε την αναμονή. Σταθείτε ακίνητοι και παρατηρήστε πόσο φως δέχεται το κτίριο. Σχεδόν κάθε δωμάτιο έχει νερό τουλάχιστον στη μία πλευρά. Αυτό ήταν το νόημα. Αυτό δεν ήταν ποτέ φρούριο ή έδρα κυβέρνησης. Ήταν ένα σπίτι για τους ζεστούς μήνες, χτισμένο από ανθρώπους που είχαν την οικονομική δυνατότητα να βρουν την καλύτερη θεραπεία για τη ζέστη.

Περπατήστε πίσω στην ακτή πριν φύγετε. Το νερό κινείται γρήγορα εδώ και αλλάζει χρώμα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα πλοία διασχίζουν προς την ευρωπαϊκή πλευρά. Οι γλάροι τους ακολουθούν. Κάπου πάνω σας, τα αυτοκίνητα συνεχίζουν να κινούνται πάνω από τη γέφυρα. Οι σουλτάνοι που χρησιμοποιούσαν αυτό το σπίτι ήθελαν ακριβώς αυτό που έχετε τώρα - δροσερό αέρα, κινούμενο νερό και χρόνο να παρακολουθείτε και τα δύο. Αυτό δεν έχει αφαιρεθεί από κανέναν. Σταθείτε για ένα ακόμη λεπτό και μετά φύγετε.