Αρχαία Πόλη της Τροίας

Ακούστε πρώτα τον άνεμο. Έρχεται από τα στενά των Δαρδανελίων, σταθερός και αλατισμένος, λυγίζοντας το ξερό χορτάρι ανάμεσα στις πέτρες γύρω σας. Τριζόνια τρίζουν στη ζέστη. Κάτω από τα πόδια σας, το μονοπάτι είναι γεμάτο χώμα αναμεμειγμένο με θρυμματισμένα κεραμικά, τριμμένα από περισσότερο από έναν αιώνα σκαψίματος. Τα ερείπια εδώ δεν υψώνονται ψηλά. Βρίσκονται χαμηλά, καστανόξανθα και ζεστά στον ήλιο, με τοίχους στοιβαγμένους πάνω σε τοίχο. Δεν στέκεστε σε μία πόλη. Στέκεστε σε τουλάχιστον εννέα από αυτές, πιεσμένες μεταξύ τους σε έναν ενιαίο λόφο.

Οι αρχαιολόγοι αποκαλούν αυτόν τον λόφο Χισαρλίκ. Κάτω από τα πόδια σας, εννέα μεγάλα οικιστικά στρώματα βρίσκονται το ένα πάνω στο άλλο, από μια μικρή περιτειχισμένη πόλη που ιδρύθηκε γύρω στο 3000 π.Χ. μέχρι μια ρωμαϊκή πόλη που διήρκεσε μέχρι τα τέλη της αρχαιότητας. Κάθε πόλη ανέβηκε, άκμασε και έπεσε. Τα ερείπιά της ισοπεδώθηκαν και η επόμενη πόλη χτίστηκε πάνω στα ερείπια. Σε διάστημα περίπου 4.000 ετών, ο λόφος μεγάλωσε προς τα πάνω, μέτρο προς μέτρο. Οι αριθμημένες πινακίδες γύρω από το χώρο, Τροία Ένα έως Τροία Εννέα, σας λένε ποιο στρώμα κοιτάτε.

Η Τροία είναι διάσημη χάρη σε ένα ποίημα. Η Ιλιάδα του Ομήρου, γραμμένη στα ελληνικά γύρω στον όγδοο αιώνα π.Χ., περιγράφει έναν δεκαετή πόλεμο που διεξήχθη για αυτήν την ακρόπολη. Για αιώνες, πολλοί μελετητές αντιμετώπιζαν αυτόν τον πόλεμο ως καθαρό μύθο. Στη συνέχεια, οι ανασκαφείς βρήκαν ένα πραγματικό φρούριο της Εποχής του Χαλκού εδώ, με τεράστια τείχη, παρατηρητήρια και στρώματα καύσης. Καμία επιγραφή δεν έχει αποδείξει ποτέ ότι ο πόλεμος του Ομήρου συνέβη. Αλλά τα στρώματα που είναι γνωστά ως Τροία Έξι και Τροία Έβδομη ταιριάζουν στην εποχή του ποιήματος και και τα δύο δείχνουν σημάδια βίας και φωτιάς. Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό, κάτι που αποτελεί μέρος της έλξης αυτού του τόπου.

Ο άνθρωπος που έσκαψε πρώτος εδώ σε μεγάλη κλίμακα ήταν ο Ερρίκος Σλήμαν, ένας πλούσιος Γερμανός επιχειρηματίας με εμμονή με τον Όμηρο. Ξεκίνησε μεγάλες ανασκαφές το 1871, με επικεφαλής τον Φρανκ Κάλβερτ, έναν Άγγλο κάτοικο που κατείχε μέρος του τύμβου και υποψιαζόταν εδώ και καιρό τι βρισκόταν μέσα σε αυτόν. Ο Σλήμαν έσκαψε γρήγορα και σκληρά. Οι εργάτες του έσκαψαν μια τεράστια τάφρο κατευθείαν στη μέση του τύμβου, καταστρέφοντας στρώματα που δεν αναγνώριζε ως σημαντικά. Μπορείτε ακόμα να δείτε αυτή τη μεγάλη τάφρο σήμερα. Οι αρχαιολόγοι έχουν εργαστεί πιο προσεκτικά από τότε.

Το 1873, ο Σλήμαν βρήκε έναν θησαυρό από χρυσά κοσμήματα, σκεύη και όπλα. Τον ονόμασε Θησαυρό του Πριάμου, από τον βασιλιά της Τροίας στην Ιλιάδα, και τον έβγαλε λαθραία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έκανε λάθος για το όνομα. Ο χρυσός προερχόταν από την Τροία Δεύτερη, μια πόλη πάνω από χίλια χρόνια παλαιότερη από οποιονδήποτε ομηρικό πόλεμο. Ο θησαυρός αργότερα πέρασε στο Βερολίνο, εξαφανίστηκε το 1945 και επανεμφανίστηκε δεκαετίες αργότερα στη Μόσχα, όπου παραμένει μεγάλο μέρος του. Το έδαφος όπου βρέθηκε είναι μέρος του κύκλου που περπατάτε.

Περπατήστε προς την ανατολική πλευρά του χώρου και φτάνετε στα τείχη της Τροίας Έξι. Αυτές είναι οι πιο εντυπωσιακές πέτρες στην Τροία. Γέρνουν προς τα μέσα σε μια μικρή γωνία, κομμένος ασβεστόλιθος τοποθετημένος σε λείες επιφάνειες, με τη βάση ενός μεγάλου παρατηρητηρίου να στέκεται ακόμα. Στα τέλη της Εποχής του Χαλκού, αυτά τα τείχη βρίσκονταν αρκετά μέτρα ψηλότερα, με την επικάλυψη από πλίνθους. Περάστε τα μάτια σας κατά μήκος των κάθετων ραφών που χωρίζουν το τείχος σε τμήματα. Οι οικοδόμοι μπορεί να τα χρησιμοποιούσαν για να διαχειριστούν τις ζημιές από σεισμούς, μια συνεχή απειλή σε αυτήν την ακτή.

Και το άλογο; Το ξύλινο άλογο δεν εμφανίζεται ποτέ στην ίδια την Ιλιάδα. Προέρχεται από μεταγενέστερα ελληνικά ποιήματα και από την Οδύσσεια του Ομήρου, όπου θυμάται το κόλπο. Κανείς δεν ξέρει αν υπήρχε κάποιο πραγματικό άλογο. Μπορεί να είναι ανάμνηση μιας πολιορκητικής μηχανής, ενός πλοίου ή μιας καθαρής εφεύρεσης. Ένα σύγχρονο ξύλινο άλογο στέκεται κοντά στην είσοδο του χώρου, κατασκευασμένο για επισκέπτες, και τα παιδιά σκαρφαλώνουν μέσα σε αυτό τις περισσότερες μέρες. Θρύλος ή όχι, η ιστορία έχει μεταφέρει αυτόν τον μικρό λόφο σε γλώσσες που ομιλούνται σε όλο τον κόσμο.

Κοντά στο κέντρο του λόφου, αναζητήστε μια φαρδιά πέτρινη ράμπα που σκαρφαλώνει σε απαλή γωνία. Οδηγούσε στην ακρόπολη της Τροίας Δεύτερης, σχεδόν 5.000 χρόνια πριν, και ο Σλήμαν βρήκε τον θησαυρό του κοντά σε αυτήν. Η ράμπα είναι στρωμένη με επίπεδες πέτρες και έχει κομψά άκρα. Κάρα και άνθρωποι έμπαιναν στο φρούριο με αυτόν τον τρόπο όταν οι πυραμίδες της Αιγύπτου ήταν ακόμα καινούργιες. Είναι ένα από τα παλαιότερα πράγματα που μπορείτε να δείτε στην Τροία και ένα από τα πιο εύκολα να φανταστείτε σε χρήση.

Οι τελευταίες πόλεις σε αυτόν τον λόφο ήταν ελληνικές και ρωμαϊκές. Ονόμαζαν την πόλη Ίλιον και την αντιμετώπιζαν ως τόπο μνήμης. Οι αρχαίοι συγγραφείς λένε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος την επισκέφθηκε το 334 π.Χ., τίμησε τον τάφο του Αχιλλέα που βρισκόταν κοντά και άφησε προσφορές. Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες ευνοούσαν την πόλη επειδή η Ρώμη ανήγαγε την καταγωγή της στον Τρώα ήρωα Αινεία. Στο νότιο άκρο του χώρου, μπορείτε να καθίσετε σε ένα μικρό ρωμαϊκό ωδείο, ένα στεγασμένο θέατρο για μουσική, του οποίου τα καμπυλωτά πέτρινα καθίσματα σώζονται.

Η Τροία εντάχθηκε στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1998. Είκοσι χρόνια αργότερα, το 2018, το Μουσείο της Τροίας άνοιξε στο χωριό Tevfikiye, σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από το σημείο που βρίσκεστε. Ο κύβος του στο χρώμα της σκουριάς περιέχει χιλιάδες ευρήματα από τον τύμβο, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων αντικειμένων που επιστράφηκαν από μουσεία του εξωτερικού. Αν τα ερείπια είναι δύσκολο να διαβαστούν, το μουσείο τους δίνει πρόσωπα, εργαλεία και φωνές. Πολλοί επισκέπτες λένε ότι ο χώρος έχει περισσότερο νόημα τη δεύτερη φορά, αφού τα αντικείμενα έχουν συμπληρώσει τα κενά.

Πριν φύγετε, σταματήστε κάπου ήσυχα και στραφείτε βορειοδυτικά, προς το στενό. Η πεδιάδα από κάτω σας ήταν κάποτε ένας πλατύς κόλπος, που σιγά σιγά είχε καλυφθεί από ποτάμια για χιλιάδες χρόνια. Τα πλοία μπορεί κάποτε να αγκυροβολούσαν εκεί που τώρα τα τρακτέρ διασχίζουν τα χωράφια. Σταθείτε ακίνητοι και αφήστε τον άνεμο να κάνει αυτό που έκανε πάντα εδώ. Εννέα πόλεις το άκουσαν πριν από εσάς. Όποια και αν είναι η αλήθεια πίσω από το ποίημα, οι άνθρωποι συνέχισαν να επιλέγουν αυτόν τον λόφο, ξανά και ξανά, και σήμερα το απόγευμα, το ίδιο κάνατε και εσείς.