Παραλία Ιζτούζου

Βγάλτε τα παπούτσια σας και νιώστε την άμμο. Είναι λεπτή και απαλή χρυσαφένια, σφιχτή κοντά στην ίσαλο γραμμή. Η παραλία απομακρύνεται από εσάς σε μια μακριά, φωτεινή κορδέλα μέχρι να σβήσει στην ομίχλη της θάλασσας. Από τη μία πλευρά, η Μεσόγειος φτάνει σε αργά, ομοιόμορφα κύματα. Από την άλλη, μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά, ένα καταπράσινο δέλτα ποταμού απλώνεται επίπεδο και ήσυχο, γεμάτο καλάμια και κελάηδισμα πουλιών. Πολύ λίγες παραλίες σας βάζουν ανάμεσα σε γλυκό και αλμυρό νερό ταυτόχρονα. Αυτή το κάνει.

Το İztuzu είναι μια αμμουδιά. Εκτείνεται περίπου τεσσεράμισι χιλιόμετρα, σφραγίζοντας το δέλτα του ποταμού Dalyan από την ανοιχτή θάλασσα. Ο ποταμός κατεβαίνει από τη λίμνη Köyceğiz μέσα από έναν λαβύρινθο από κανάλια γεμάτα με ψηλά καλάμια. Οι περισσότεροι επισκέπτες φτάνουν με μικρά σκάφη, διασχίζοντας αυτόν τον λαβύρινθο. Οι καπετάνιοι οδηγούν με τη μνήμη τους, επειδή τα τοιχώματα από καλάμια φαίνονται όλα ίδια. Όταν το σκάφος τελικά γλιστράει έξω από τα κανάλια και η παραλία ανοίγεται μπροστά, ολόκληρο το σκάφος συνήθως ησυχάζει.

Αυτή είναι επίσης μια από τις πιο σημαντικές παραλίες για χελώνες στη Μεσόγειο. Οι θαλάσσιες χελώνες καρέτα-καρέτα φωλιάζουν εδώ κάθε καλοκαίρι. Οι επιστήμονες τις αποκαλούν Caretta caretta, και κατά μήκος αυτής της ακτής, οι ντόπιοι χρησιμοποιούν το ίδιο όνομα. Οι θηλυκές καρέτα καρέτα βγαίνουν στην ακτή τη νύχτα, σκάβουν ένα λάκκο με τα πίσω πτερύγιά τους και γεννούν δεκάδες μαλακά αυγά. Στη συνέχεια, καλύπτουν τη φωλιά, σέρνονται πίσω στο νερό και εξαφανίζονται. Πολλές από αυτές εκκολάφθηκαν σε αυτήν ακριβώς την παραλία πριν από δεκαετίες και επέστρεψαν ενστικτωδώς στην άμμο από όπου ξεκίνησαν.

Περίπου δύο μήνες αργότερα, τα νεοσσά σκάβουν τον δρόμο τους για να βγουν, συνήθως μετά το σκοτάδι. Κάθε ένα είναι αρκετά μικρό για να χωρέσει στην παλάμη σας. Τρέχουν για τον πιο φωτεινό ορίζοντα, που σε μια φυσική παραλία σημαίνει θάλασσα. Το τεχνητό φως τα μπερδεύει και τα μπερδεμένα νεοσσά πεθαίνουν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το İztuzu κλείνει τη νύχτα κατά την περίοδο ωοτοκίας και γιατί τα κτίρια εδώ παραμένουν χαμηλά και σκοτεινά. Οι κανόνες είναι αυστηροί επίτηδες. Οι χελώνες ήταν εδώ πρώτες.

Η παραλία σχεδόν έχασε όλα αυτά. Τη δεκαετία του 1980, οι κατασκευαστές σχεδίασαν ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα στην αμμώδη ακτή. Οι οικολόγοι στην Τουρκία και στο εξωτερικό αντιτάχθηκαν στο έργο. Η πιο δυνατή φωνή ανήκε στην Τζουν Χάιμοφ, μια Αγγλίδα που είχε εγκατασταθεί εδώ σε μια απλή καλύβα στην παραλία. Οι ντόπιοι την αποκαλούσαν Καπτάν Τζουν — Καπετάν Τζουν. Έγραφε επιστολές, στρατολογούσε επιστήμονες και δημοσιογράφους και αρνήθηκε να τα παρατήσει. Η εκστρατεία τράβηξε τη διεθνή προσοχή και η πίεση απέδωσε.

Το 1988, η Τουρκία κήρυξε την περιοχή Κιοτσεγκίζ και Νταλιάν ως Ειδική Περιβαλλοντική Ζώνη Προστασίας. Το ξενοδοχείο δεν χτίστηκε ποτέ. Το Ίζτουζου παρέμεινε μια παραλία με άμμο, καλάμια και χελώνες αντί για τσιμέντο. Οι ομάδες προστασίας της φύσης το έχουν επαινέσει πολλές φορές από τότε και συχνά αναφέρεται στις καλύτερα προστατευόμενες παραλίες στην Ευρώπη. Η Χάιμοφ πέρασε το υπόλοιπο της μακράς ζωής της δίπλα στο νερό που βοήθησε να σωθεί και η παλιά της καλύβα έχει διατηρηθεί ως ένα μικρό μνημείο της εκστρατείας.

Περπατήστε προς το άκρο της παραλίας, κοντά στην είσοδο του δρόμου, και θα φτάσετε σε ένα κέντρο διάσωσης θαλάσσιων χελωνών. Κτηνίατροι και εθελοντές περιθάλπουν χελώνες που τραυματίστηκαν από προπέλες σκαφών, αγκίστρια ψαρέματος και καταπιεσμένα πλαστικά. Τα ζώα που αναρρώνουν ξεκουράζονται σε σκιερές δεξαμενές και οι επισκέπτες είναι ευπρόσδεκτοι να τις δουν. Οι υγιείς χελώνες επιστρέφουν στη θάλασσα και μερικές φέρουν δορυφορικές ετικέτες, ώστε οι ερευνητές να μπορούν να παρακολουθούν τα ταξίδια τους στη Μεσόγειο. Μια μικρή δωρεά βοηθά στη διατήρηση της λειτουργίας των δεξαμενών.

Καθώς περπατάτε, παρατηρήστε την ίδια την άμμο. Ξύλινοι πάσσαλοι και μικρά πλαίσια που μοιάζουν με κλουβιά σηματοδοτούν ενεργές φωλιές, καθένα από τα οποία κρατάει αυγά σε βάθος μιας παλάμης κάτω από την επιφάνεια. Δώστε τους χώρο. Οι ομπρέλες ηλίου επιτρέπονται μόνο σε σηματοδοτημένες ζώνες μακριά από το νερό, επειδή ένα κοντάρι που καρφώνεται σε λάθος σημείο μπορεί να συνθλίψει ένα σωρό αυγά. Τα ίχνη στην πρωινή άμμο μερικές φορές δείχνουν πού βγήκε ένα θηλυκό στη στεριά τη νύχτα - δύο ραβδωτές γραμμές, σαν το αποτύπωμα ενός ελαστικού τρακτέρ.

Πίσω από την παραλία, το δέλτα συνεχίζει τη δική του πολυάσχολη ζωή. Οι ερωδιοί στέκονται παγωμένοι στα ρηχά. Οι αλκυόνες αστράφτουν ανάμεσα στα καλάμια. Τα μπλε καβούρια σέρνονται στις κοίτες των καναλιών και οι κέφαλοι κυματίζουν την επιφάνεια. Το μείγμα γλυκού και αλμυρού νερού καθιστά αυτόν τον υγρότοπο έναν από τους πλουσιότερους υγροτόπους στις τουρκικές ακτές. Αν επιστρέψετε με βάρκα προς το Νταλιάν αργά το απόγευμα, το φως μετατρέπει τα καλάμια σε χρυσά και τα πουλιά βγαίνουν για να τραφούν.

Η πόλη Νταλιάν πήρε το όνομά της από τα αλιευτικά φράγματα — παγίδες που μοιάζουν με φράχτες και πιάνουν ψάρια που κινούνται μεταξύ της λίμνης και της θάλασσας. Οι άνθρωποι ψαρεύουν σε αυτό το νερό εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ψηλά στους βράχους πάνω από το ποτάμι, τάφοι λαξευμένοι στην επιφάνεια του βράχου κοιτάζουν προς τα κάτω τις βάρκες που περνούν. Ανήκαν στην Καούνος, μια αρχαία πόλη της οποίας τα ερείπια εξακολουθούν να υπάρχουν κοντά. Οι λαξευμένες προσόψεις μοιάζουν με μικρούς ναούς, με κίονες και αετώματα λαξευμένα κατευθείαν στην πέτρα.

Μπορείτε επίσης να φτάσετε στο Ιζτούζου οδικώς, σε μια ελικοειδή διαδρομή μέσα από πευκοδάσος από το Νταλιάν. Τα δύο άκρα της παραλίας φαίνονται διαφορετικά. Στο άκρο του δρόμου βρίσκεται το κέντρο διάσωσης και μια πιο πολυσύχναστη περιοχή με ξαπλώστρες. Το άκρο του ποταμού φαίνεται πιο άγριο, με αμμόλοφους, ξύλα που ξεβράζονται και το στόμιο του καναλιού. Ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις όπου μπορείτε να περπατήσετε για δέκα λεπτά και να μην συναντήσετε κανέναν. Φέρτε νερό, γιατί η σκιά είναι σπάνια κατά μήκος της μέσης της αμμουδιάς.

Η κολύμβηση είναι εύκολη και ανοιχτή. Ο βυθός έχει ομαλή κλίση, το νερό είναι καθαρό και τα κύματα είναι συνήθως απαλά. Στις αρχές του καλοκαιριού μπορεί να μοιραστείτε τη θάλασσα με περισσότερη ζωή από όση περιμένετε, επειδή οι ενήλικες χελώνες τρέφονται και περιμένουν στον κόλπο ακριβώς στην ανοιχτή θάλασσα. Το να βλέπουν μια επιφάνεια για μια ανάσα - σκούρο κέλυφος, αμβλύ κεφάλι, ένα αργό ανοιγόκλεισμα των ματιών - είναι μια στιγμή που οι άνθρωποι θυμούνται για χρόνια.

Πριν φύγετε, σταθείτε στη γραμμή του νερού και κοιτάξτε κάτω σε όλο το μήκος της αμμουδιάς. Σχεδόν τίποτα εδώ δεν είναι χτισμένο, και αυτή η απουσία είναι το θέμα. Αυτή η παραλία φαίνεται όπως είναι επειδή οι άνθρωποι διαφωνούσαν, έγραφαν γράμματα και νοιάζονταν πεισματικά. Κάτω από τα πόδια σας, κάπου στη ζεστή άμμο, η επόμενη γενιά καρέτα-καρέτα μπορεί ήδη να περιμένει το σκοτάδι, έτοιμη να σκάψει δρόμο για να ξεφύγει και να τρέξει για τα κύματα.