Πέργη

Η θερμότητα έρχεται από την πέτρα σε κύματα. Δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου σκιά εδώ, και το φως αντανακλάται στον χλωμό ασβεστόλιθο μέχρι να μισοκλείσεις τα μάτια σου. Ξερό γρασίδι φυτρώνει ανάμεσα στα πλακόστρωτα, και ακρίδες πηδούν μακριά από τα πόδια σου με έναν ξερό ήχο κλικ. Κάπου πίσω σου μια πύλη τρίζει. Η σκόνη στο μονοπάτι είναι λεπτή και χλωμή, και κατακάθεται στα παπούτσια σου μέσα σε λίγα λεπτά. Φέρε νερό. Μετά κοίταξε ψηλά τους δύο στρογγυλούς πύργους μπροστά.

Αυτοί οι πύργοι ανήκουν στην παλιά ελληνιστική πύλη και είναι η εικόνα που κουβαλούν οι περισσότεροι άνθρωποι από την Πέργη. Χτισμένοι από τετράγωνα τετράγωνα, έχουν χάσει τους επάνω ορόφους τους, αλλά εξακολουθούν να στέκονται πολύ πάνω από το ύψος του κεφαλιού. Ανάμεσα και πίσω τους βρίσκεται μια οβάλ αυλή. Όποιος έμπαινε στην πόλη περνούσε από αυτόν τον στενό, ελεγχόμενο χώρο. Αρχικά ήταν αμυντικός. Αργότερα, υπό ρωμαϊκή κυριαρχία, μετατράπηκε σε κάτι που πλησίαζε περισσότερο σε αίθουσα εκθέσεων.

Αυτή η μεταμόρφωση είχε έναν χορηγό με όνομα. Η Plancia Magna προερχόταν από μια ηγετική οικογένεια εδώ τον δεύτερο αιώνα, κατείχε δημόσια αξιώματα και ιερατεία, και πλήρωσε για την ανοικοδόμηση της αυλής από μάρμαρο με κόγχες για αγάλματα. Τα αγάλματα απεικόνιζαν θεούς, αυτοκράτορες και μέλη της οικογένειάς της, με επιγραφές που καταγράφουν ποιος έδωσε τι. Πολλά από αυτά βρίσκονται τώρα στο Μουσείο της Αττάλειας. Άδειες κόγχες στους τοίχους είναι εκεί που στέκονταν.

Πέρα από την αυλή, ο κύριος δρόμος με κιονοστοιχίες εκτείνεται βόρεια σε ευθεία γραμμή. Είναι μακρύς, φαρδύς και αδιαμφισβήτητος. Στο κέντρο του υπάρχει ένα ρηχό πέτρινο κανάλι που μετέφερε νερό μέσα από την πόλη. Σε μια ζεστή μέρα, αυτό το κανάλι θα δρόσιζε τον αέρα και θα τροφοδοτούσε τα καταστήματα εκατέρωθεν. Κίονες πλαισιώνουν και τις δύο άκρες, μερικές όρθιες, πολλές κείτονται εκεί που έπεσαν. Κοιτάξτε την πλακόστρωση για αυλακώσεις που έφτιαξαν οι τροχοί των καροτσιών.

Στο άκρο του δρόμου, στους πρόποδες ενός λόφου με επίπεδη κορυφή, βρίσκονται τα ερείπια μιας μνημειώδους βρύσης. Το νερό έφτανε εδώ και έπεφτε σε μια λεκάνη πριν τροφοδοτήσει το κανάλι δίπλα στο οποίο μόλις περπατήσατε. Ένας ξαπλωμένος θεός του ποταμού ήταν σκαλισμένος ως μέρος αυτού. Ο λόφος πίσω είναι η ακρόπολη, το παλαιότερο κατοικημένο μέρος του χώρου, το οποίο κατείχαν οι άνθρωποι πολύ πριν η ρωμαϊκή πόλη εξαπλωθεί στην πεδιάδα από κάτω.

Περπατήστε πίσω και βγείτε στο στάδιο. Είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα στην Ανατολία, ένα μακρύ οβάλ καθίσματα που υπερυψώνονται σε σειρές από θόλους. Πηγαίνετε από κάτω. Οι θολωτοί θάλαμοι στην εξωτερική πλευρά χρησιμοποιούνταν ως καταστήματα και ορισμένοι φέρουν επιγραφές που κατονομάζουν τους επαγγελματίες ή τους καταστηματάρχες που τους νοίκιαζαν. Σταθείτε στη μέση του στίβου και κοιτάξτε τις κερκίδες. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μπορούσαν να παρακολουθήσουν αγώνες και παιχνίδια από αυτές τις σειρές.

Δίπλα του βρίσκεται το θέατρο, χτισμένο σε μια πλαγιά με ένα σκηνικό κτίριο από πίσω. Σώζονται θραύσματα της σκαλιστής διακόσμησής του, συμπεριλαμβανομένων ανάγλυφων πάνελ που συνδέονται με τον Διόνυσο, τον θεό του κρασιού και του θεάτρου. Η πρόσβαση στο θέατρο εξαρτάται από τις συνεχιζόμενες εργασίες συντήρησης και μερικές φορές είναι κλειστό για τους επισκέπτες. Αν είναι ανοιχτό, ανεβείτε μερικές σειρές και κοιτάξτε πίσω στην πεδιάδα προς τη θάλασσα. Αν όχι, ο εξωτερικός τοίχος αξίζει ακόμα να περπατήσετε.

Μεγάλο μέρος των γλυπτών στο Μουσείο της Αττάλειας προέρχεται από το συγκρότημα λουτρών ακριβώς μέσα στην πύλη. Τα ρωμαϊκά λουτρά ήταν κοινωνικά κτίρια όσο και χώροι πλυσίματος, και αυτό είχε μια σειρά από ζεστές, ζεστές και κρύες αίθουσες με πισίνες, μαρμάρινα δάπεδα και αγάλματα στις γωνίες. Μπορείτε ακόμα να εντοπίσετε τη διάταξη και να δείτε τα τούβλινα στηρίγματα που κάποτε στήριζαν υπερυψωμένα δάπεδα. Ο ζεστός αέρας κυκλοφορούσε κάτω από αυτά και πάνω μέσα από τους τοίχους.

Η αγορά, η πλατεία της αγοράς της πόλης, βρίσκεται κοντά στην πύλη. Ήταν μια μεγάλη ανοιχτή αυλή περιτριγυρισμένη από καταστήματα, με ένα στρογγυλό κτίριο στη μέση. Κοιτάξτε τα δάπεδα γύρω από τις άκρες. Μωσαϊκό με σχέδια σώζεται σε κομμάτια, τοποθετημένο σε απλά γεωμετρικά σχέδια σε μαύρο και άσπρο. Τα κατώφλια των καταστημάτων εξακολουθούν να δείχνουν τις υποδοχές όπου γύριζαν οι πόρτες. Αυτό ήταν το εμπορικό κέντρο μιας πόλης που πλούτισε από την εύφορη πεδιάδα γύρω της.

Η Πέργη δημιούργησε μια μορφή της οποίας το έργο μπορεί να έχετε μελετήσει χωρίς να γνωρίζετε από πού προερχόταν. Ο Απολλώνιος της Πέργης ήταν μαθηματικός της ελληνιστικής περιόδου που έγραψε μια σπουδαία μελέτη για τις κωνικές τομές - τις καμπύλες που παίρνετε κόβοντας έναν κώνο. Οι λέξεις έλλειψη, παραβολή και υπερβολή προέρχονται από το έργο του. Αιώνες αργότερα, οι αστρονόμοι που περιέγραφαν τις τροχιές των πλανητών χρησιμοποιούσαν το λεξιλόγιο και τη γεωμετρία ενός ανθρώπου που γεννήθηκε εδώ.

Η πόλη εμφανίζεται επίσης στην πρώιμη χριστιανική ιστορία. Οι Πράξεις των Αποστόλων καταγράφουν ότι ο Παύλος και οι σύντροφοί του έφτασαν στην Πέργη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους μέσα από αυτήν την περιοχή. Η Πέργη παρέμεινε σημαντική μέχρι και τη βυζαντινή περίοδο, με εκκλησίες χτισμένες μέσα στο παλιό δίκτυο δρόμων. Τελικά, η πρόσβαση στο λιμάνι γέμισε με λάσπη, η ασφάλεια στην ακτή επιδεινώθηκε και οι άνθρωποι μετακόμισαν μακριά. Η πεδιάδα επέστρεψε στη γεωργία, η οποία περιβάλλει την τοποθεσία σήμερα.

Ένα ερώτημα προκύπτει κατά τη διαδρομή εδώ. Γιατί να χτίσετε μια μεγάλη πόλη σε μια ανοιχτή πεδιάδα, αρκετά χιλιόμετρα από τη θάλασσα, χωρίς φυσικές άμυνες; Η απάντηση είναι ο ποταμός. Βάρκες ανέβαιναν από την ακτή, κάτι που έδινε στην πόλη πρόσβαση στη ναυτιλία χωρίς να την εκθέτει άμεσα σε επιδρομείς από το νερό. Γύρω σας τώρα η πεδιάδα είναι γεωργική γη - βαμβάκι, οπωρώνες και σειρές θερμοκηπίων - με τη σύγχρονη πόλη Ακσού ανάμεσα στα ερείπια και την ακτή.

Ολοκληρώστε την επίσκεψή σας όρθιοι στη μέση του δρόμου με τις κιονοστοιχίες, με θέα το σιντριβάνι και τον λόφο. Προσπαθήστε να ακούσετε πέρα από τα τζιτζίκια. Καταστήματα και στις δύο πλευρές, νερό που τρέχει στο κέντρο, κάρα στο πλακόστρωτο, άνθρωποι που διασχίζουν τα λουτρά - γι' αυτό υπήρχε αυτός ο χώρος. Τώρα υπάρχει ξερό χορτάρι και πολύς ουρανός. Νιώστε πόσο καυτή είναι η πέτρα κάτω από το χέρι σας. Έπειτα, περπατήστε ξανά έξω μέσα από τους στρογγυλούς πύργους.