فلات آیدر

احتمالاً باران می‌بارد، یا تازه بند آمده، یا دارد شروع می‌شود. آب اینجا مدام جاری است - از سقف‌های حلبی می‌چکد، در کانال‌های کنار مسیر جاری می‌شود و به صورت مه رقیق در هوا معلق است. چمن زیر پا خیس شده است. جایی بالای سرتان، زنگوله‌ای به آرامی به صدا در می‌آید، در حالی که حیوانی از روی شیب عبور می‌کند. اگر بوی ضعیف گوگرد به مشامتان برسد، آن چشمه آب گرم است و به همین دلیل است که مردم برای اولین بار به اینجا آمده‌اند.

اینجا یک یایلا است - یک سکونتگاه مرتعی تابستانی در ارتفاعات، که بخشی از سال اشغال شده و بقیه سال عمدتاً خالی است. آیدر تقریباً در ارتفاع ۱۳۵۰ متری، روی یک تپه چمنزار باز احاطه شده توسط جنگلی که از هر جهت به سمت دامنه‌ها امتداد دارد، قرار دارد. این الگو در سراسر این کوه‌ها قدیمی است. روستاها در ارتفاع پایین، نزدیک چای و ذرت قرار دارند. حیوانات و نگهبانان آنها در ماه ژوئن بالا می‌روند و قبل از اینکه برف جاده را ببندد، پایین می‌آیند.

رانندگی در اینجا نیمی از ماجرا است. از چاملی‌همشین، جاده در امتداد رودخانه فرتینا به سمت یک تنگه باریک امتداد می‌یابد و فرتینا به معنی طوفان است. آب خروشان، سبز کم‌رنگ و تند است. مراقب پل‌های سنگی قدیمی که از روی آن عبور می‌کنند باشید - طاق‌های تکی، با شیب تند، به اندازه‌ای باریک که دو نفر با احتیاط از کنار هم عبور می‌کنند. چندین مورد از آنها هنوز در حال استفاده هستند. در ارتفاعات بالاتر دره، ویرانه‌های قلعه‌ای بر روی یک برآمدگی سنگی وجود دارد که ارزش توقف در یک روز آفتابی را دارد.

آب گرم به طور طبیعی از اینجا بالا می‌آید و مدت‌هاست که برای حمام کردن استفاده می‌شود. در روستا یک حمام آب گرم وجود دارد که آب چشمه از آنجا به استخرها و کلبه‌های خصوصی لوله‌کشی می‌شود. این آب واقعاً گرم، سرشار از مواد معدنی و کمی بدبو است و پس از یک روز پیاده‌روی در باران سرد، کار درستی است. خانواده‌های محلی نسل‌هاست که از این آب‌ها استفاده می‌کنند. در اوایل تابستان از قبل رزرو کنید، زیرا این مکان‌ها به سرعت توسط بازدیدکنندگان ترک پر می‌شوند.

مردم این دره‌ها همشین هستند، گروهی با آداب و رسوم، لباس و گویش خاص خود و سنت دیرینه مهاجرت برای کار. موسیقی آنها با تولوم، نی‌انبان ساخته شده از پوست بز باد شده با نی دوتایی، اجرا می‌شود. این نی‌انبان فاقد وزوز است که باعث می‌شود صدای آن تیزتر و سریع‌تر از اکثر نی‌انبان‌ها باشد. وقتی شروع می‌شود، مردم دست‌ها را در یک خط یا دایره به هم می‌بندند و هورون می‌رقصند - قدم‌های سریع و محکم با تکان دادن شانه‌ها.

موهلاما، که به آن کویماک نیز می‌گویند، بخورید. آرد ذرت در کره پخته می‌شود، سپس پنیر محلی هم زده می‌شود تا مخلوط براق شود و به صورت رشته‌های بلند از قاشق جدا شود. در ظرفی که در آن پخته شده سرو می‌شود. عسل و نان تازه را اضافه کنید و این صبحانه است. عسل فلات‌های مرتفع این استان در میان گران‌ترین عسل‌های کشور قرار دارد، زیرا زنبورها در یک پنجره باریک از گل‌های آلپ کار می‌کنند و حجم آن کم است.

به نحوه ساخت ساختمان‌ها نگاه کنید. الگوی سنتی شامل یک طبقه همکف سنگی برای حیوانات و انبار، یک طبقه فوقانی چوبی برای مردم و یک سقف عریض برای جلوگیری از نفوذ آب باران به دیوارها است. سپس به آنچه بعداً اضافه شده است نگاه کنید. بلوک‌های بتنی در طول رونق گردشگری به سرعت بالا رفتند و فلات بخش زیادی از انسجام خود را از دست داد. یک برنامه مرمت در حال حذف و روکش مجدد برخی از آنها است. خودتان نتایج را قضاوت کنید.

آیدر دروازه اصلی کوه‌های کاچکار است، رشته‌کوهی که در شرق اینجا از ارتفاع ۳۹۰۰ متری فراتر می‌رود. مسیرها از فلات به سمت دریاچه‌های یخچالی، مراتع مرتفع و خود قله‌ها امتداد دارند. این منطقه، منطقه‌ای برای پیاده‌روی جدی با آب و هوای ناپایدار است و یک راهنمای محلی سرمایه‌گذاری معقولی است. خرس‌های قهوه‌ای به تعداد زیاد در جنگل‌های اطراف زندگی می‌کنند. راهنماها به شما خواهند گفت که اخیراً کجا تغذیه می‌کرده‌اند و ارزش گوش دادن دارد.

ریتم فصلی هنوز هم ادامه دارد. خانواده‌ها وقتی چمن آماده می‌شود، بالا می‌آیند و فلات پر از مردم، حیوانات، دود و سر و صدا می‌شود. پنیر و کره در طول تابستان در اینجا تهیه می‌شود. در پاییز همه چیز به پایین برمی‌گردد. زمستان بخش زیادی از دره بالایی را می‌بندد، هرچند خود روستا اکنون باز می‌ماند و پذیرای بازدیدکنندگان برفی است. اگر در اواخر بهار به آنجا می‌رسید، انتظار جاده‌های بسته بالای فلات و آب‌های ذوب شده را داشته باشید که در همه جا جاری می‌شوند.

آبشارها از دامنه‌های اطراف سرازیر می‌شوند، برخی دائمی و برخی فقط پس از باران شدید ظاهر می‌شوند. یکی از آبشارهای نزدیک روستا به صورت آبشاری بلند و باریک می‌ریزد که مردم محلی آن را با تور عروس مقایسه می‌کنند. صبح قبل از اینکه ابر بسته شود به سمت آن بروید. مسیر در هر فصلی گل‌آلود است. گزنه در امتداد لبه‌های آن رشد می‌کند، بنابراین شلوارهای بلند انتخابی عملی هستند نه انتخابی محتاطانه.

در اواسط تابستان، فلات‌های بالا جشنواره‌هایی برگزار می‌کنند. مردم برای یک روز موسیقی، رقص و غذا خوردن در فضای باز، روی چمن خیس، در هوایی که همین رویداد را در هر جای دیگر لغو می‌کند، می‌آیند. این گردهمایی‌ها محلی هستند نه صحنه‌ای برای بازدیدکنندگان، و معمولاً از افراد خارجی استقبال می‌شود. موسیقی تا دیروقت اجرا می‌شود و هیچ برنامه چاپی وجود ندارد. از مهمانخانه خود در مورد تاریخ‌ها سوال کنید، زیرا آنها در حال حرکت هستند و به ندرت در خارج از دره تبلیغ می‌شوند.

قبل از رفتن، هنگام غروب کمی از روستا خارج شوید و بایستید. جنگل ناگهان از لبه چمن شروع می‌شود. ابر به صورت ورقه‌های آهسته از شیب پایین می‌آید، سپس رقیق می‌شود، و دوباره می‌آید. صدای آب را از چندین جهت و صدای زنگ را جایی پشت سرتان خواهید شنید. هیچ چیز اینجا در یک لحظه چشمگیر نیست. همه چیز جمع می‌شود. به اندازه کافی بی‌حرکت بمانید و فلات بدون هیچ کمکی خودش را نشان خواهد داد.